توضیحات
ژئوتکستایل پلی استر (Polyester Geotextile / PET)
ژئوتکستایل پلی استر نوعی منسوج مهندسی است که از الیاف پلیاستر ترموپلاستیک، بهویژه پلیاتیلن ترفتالات (PET)، از طریق روش سوزنزنی (Needle Punching) تولید میشود.
الیاف پلیاستر امروزه کاربرد گستردهای در صنایع مختلف دارند؛ از جمله در پارچهها، فرش و موکت، لایههای نبافته، پرکنندههای کالای خواب و لایههای ایزوگام.
الیاف مورد استفاده در تولید این نوع ژئوتکستایل میتوانند از دو نوع ماده اولیه تهیه شوند:
مواد نو (Virgin PET)
پرکهای بازیافتی (Recycled PET)
ویژگیها و مزایا
مقاومت حرارتی و پایداری بالا در برابر اشعه UV
نیروی پارگی بسیار زیاد و استحکام کششی بالا
الاستیسیته مناسب و مقاومت عالی در برابر سایش
ثبات نوری بالا و دوام در برابر اسیدهای آلی و معدنی
شستشوی آسان و خشک شدن سریع
بدون چروک، نمدی شدن یا جمعشدگی
اطلاعات فنی
چگالی: 1.38 g/cm³
مقاومت بالا در برابر سایش و پارگی
مقاومت شیمیایی: مقاوم در برابر اسیدها، ولی در برابر بازهای قوی حساس است.
نقاط ضعف
نقطه ضعف اصلی پژئوتکستایل پلی استر ، فرآیند هیدرولیز است که در محیط های قلیایی تشدید میشود. در این حالت، پلیاستر به مرور تجزیه شده و خواص مکانیکی ژئوتکستایل کاهش مییابد.
انواع و اشکال عرضه
الیاف پلیاستر در شکلهای مختلفی تولید و عرضه میشوند، از جمله:
نخهای فیلامنتی (Filament Yarn)
الیاف کوتاه یا مقطع (Staple Fiber) – قابل اختلاط با پنبه یا پشم
الیاف لایی و بیبافت (Spunbond Fabric)
الیاف میانتهی (Hollow Fiber)
الیاف دوجزئی (Bicomponent Fiber)
تاریخچه کوتاه
تولید صنعتی الیاف پلیاستر از سال ۱۹۴۵ آغاز شد و تا سال ۲۰۰۲ با تولید بیش از ۲۱ میلیون تن در سال، بیشترین سهم بازار الیاف مصنوعی را به خود اختصاص داد.
نقد و بررسیها
هنوز بررسیای ثبت نشده است.